Ebu Hureyre'den (ra),
Rasulullah'ın (sav) ashabından bazı kimseler gelerek:

"Gönüllerimizden öyle şeyler geçiyor ki, herhangi birimiz onları söylemeyi bile büyük suç sayıyor (bu durumda ne yapacağız?)" diye sordular. Rasulullah (sav):

"Hakikaten böyle bir şey hissettiniz mi?" diye sordu. Ashab:

"Evet, (bazen böyle duygulara kapılıyoruz)" dediler. Bunun üzerine Rasulullah (sav):



"Bu imanın ta kendisidir." buyurdu. (Müslim, İman, 209-211)

Hadisten çıkan netice:



Vesveselere iltifat etmemek.


Hatırat ve vesveselerin giderilmesiyle meşgul olup bunları problem etmekte ileri gitmek ve bu vesveselerden dolayı üzüntü duymak terakkiye zarar verir.

Tahkik ehli bu hadise göre vesveselere karşı şu ilacı kullanırlar: Vesveseler zararsızdır ve onların kalbe gelmesi (peşine düsmedikten sonra)tehlikeli degildir.
Bu sekilde davranilirsa vesvese defedilmis olur.

emeğine sağlık ALLAH razı olsun

Hz. Allah kerem sahibi. Kul haram islemeye niyet ettigi halde harami islemezse bir günahi yok.
Bunun aksine bir ibadete niyet ettigi halde herhangi bir sebepten dolayi bu ibadeti yerine getiremeyene sevap var..

Güzel bir paylasim olmus kardesim, Allah razi olsun..